پدر

مثل درخت تازه نشانده جوان بمان

دور از هجوم و حمله باد خزان بمان

طبع بهاری تو زمستان ندیده است

ای باغ پرشکوفه همیشه جوان بمان

برگشته ای دوباره به پنجاه سالگی

هشتاد و چند سال دگر همچنان بمان

پیری و از جوانی حافظ جوان تری

ای صاحب زمانه کلیم زمان بمان

میخواهم از خدا که هزاران هزار سال

ای خضر شعر زنده بمانی، بمان بمان

دریا که هیچ گاه به پیری نمیرسد

پر جوش و پر خروش کران تا کران بمان

از شاعر بزرگ پر است آن جهان بس است

ای شاعر بزرگ تو در این جهان بمان

روی زمین فرشته شدن کار مشکلی است

ای بهتر از ملائک هفت آسمان بمان

اسفند دود میکندت عشق هر سحر

از چشم زخم مدعیان در امان بمان

 

                             مرتضی امیری اسفندقه


نوشته شده در ساعت ۱٢:٢٧ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۱ بهمن ۱۳٩٥

/ 0 نظر / 53 بازدید